بررسی و واکاوی شاخصه های دیپلوماسی در دورۀ اشکانی

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه آزاد نجف آباد

2 دانشجو دکترا دانشگاه آزاد واحد نجف آباد اصفهان

3 هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد اصفهان

چکیده

پس از روی کار آمدن سلسله اشکانی در 247 ق.م مناسبات ایران با همسایگان و دولت‌های آن روز شکل جدیدی به خود گرفت. این دولت نوپا در همان اوان تأسیس مبارزات و تصادمات گسترده‌ای را برای به دست آوردن سلطه بر مرز و بوم ایران با اقوام مهاجم، دولت سلوکی و امپراتوری روم آغاز کرد. باید اذعان داشت که پادشاهان این سلسله نه تنها به مناقشات و کشمکش‌های نظامی توجه و اهمیت می‌دادند، بلکه از ابزار و شیوه‌های دیپلماسی در ارتباط با آن دولت‌ها نیز بهره می‌جست. اشکانیان با استفاده از دیپلماسی در حفظ مرزهای سیاسی خود و کسب امتیازهای اقتصادی و سیاسی، موفقیت‌های گوناگونی را به دست آورند. این پژوهش با استفاده از روش بررسی تاریخی مبتنی بر گردآوری اسناد و مدارک تاریخی، در پی پاسخ به این مسئله است که دیپلماسی شاهنشاهی اشکانی چگونه و بر مؤلفه‌هایی استوار بوده ؟ و چه نقش و جایگاهی در رویکرد‌های سیاسی و اقتصادی این سلسله داشته است؟. رهیافت این پژوهش این است که اشکانیان با ابزارهایی مانند مذاکره از طریق سفرای خود و انعقاد معاهدات سیاسی و اقتصادی تمامیت ارضی خود را حفظ نموده و از سود سرشار حاصل از تجارت توانستند به تجهیز سپاه و ادامۀ نبردهای استراتژیک خود بپردازند.

تازه های تحقیق

 

کلیدواژه‌ها